گفتگو از : سامیه سلیمی

معرفی زنان موفق و تاثیرگذار غرب هرمزگان(ایران کریمی)

بانویی از دل جامعه ، برای جامعه ؛زنی موثر در آموزش علمی و اجتماعی ، مادر وظیفه شناس و هدایتگر که حضور دلبندانش در موقعیت های موفقیت آمیز گواه بر این است . معلمی با جذبه و دلسوز که تا امروز همچنان آن مهربانی و نگاه نافذ ماندگار مانده است. بارها در طی دوران خدمت بعنوان یکی از موفق ها و نمونه های مجموعه شاغل در آن معرفی می شود ، در سال ۱۳۷۸ پس از بازنشستگی از طرف استانداری هرمزگان بعنوان مادر نمونه انتخاب می شود و مجددا در سال ۱۳۹۶ همین عنوان را کسب می کند ،اما این بار وی نمی پذیرد زیرا عقیده و دیدگاهش این بود که مادرانی نیز هستند که در شرایط سخت فرزندانی موفق و خدوم به جامعه تحویل داده اند ، آنان نیز باید دیده شوند . این نظر نشان از تواضع و شناخت از جامعه ی خویش است.

کد خبر: ۳۵۴

تاریخ : ۰۹ تير ۱۳۹۹ - ۱۹:۳۲

. *خودتان را معرفی بفرمایید

من ایران کریمی متولد سال 1325در بندرلنگه هستم، در دوره ای که متأسفانه درس خواندن برای بانوان با هزاران مانع مواجه بود با حمایت پدر و مادرم توانستم تحصیلات ابتدایی را در لامرد، جهرم و اوز وپس از آن دوره متوسطه را در لاروشیراز پشت سر بگذارم.

پذیرش در دانشسرای تربیت معلم شیراز در سال 1345 آغازگر راهی بودکه همواره به انتخابش افتخار کرده و خواهم کرد....

درسال 1347باهمسرم آقای محمدحسن تراکمه ازدواج کردم و پس از آن مراحل جذب در آموزش و پرورش و انتقال به بندرلنگه را طی کردم.

ابتدا در مدرسه رازی به تدریس مشغول شدم و پس از آن در کسوت مدیریت مدرسه فکری کار را ادامه دادم و همزمان در دانشسرای دخترانه بندرلنگه تدریس ریاضیات را بر عهده داشتم.

این روند تا سال 1371 و تأسیس مدرسه راهنمایی ((شادروان فاطمه تراکمه)) ادامه داشت، درآن زمان مدیریت این مدرسه راعهده دار و بعد از پنج سال در سال 1376، وارد دوران بازنشستگی شدم.

*بزرگترین ارزویی که داشتید و اکنون محقق شده ..

در محیط خانواده، آنچه الهام بخش وهدف نهایی من وهمسرم بود،تربیت فرزندانی آگاه وشاد و مستقل بود ایده ای که به لطف خداوند محقق گردیده و شش فرزندم امروز در جایگاه خود ارزشمند و مایه افتخارم هستند.

دختر بزرگم، ترانه ، پزشک فوق تخصص روماتولوژی است و پسر بزرگم، محمدرضا ، در کسب وکار آزاد مشغول به کار است.

بابک فرزند سوم هست و مشغول فعالیت در بخش ارتباطات و مخابرات است که تحصیلات خودش رو هم در همین رشته تا کارشناسی ارشد طی کرده .... امیر فرزند چهارم خانواده است و با تحصیل دررشته حقوق امروز با عنوان سردفتر اسناد رسمی مشغول به خدمت است.

فرزند پنجمم، آمنه دکترای گیاهان دارویی ومریم هم با کارشناس ارشد عمران، فرزند ششم خانواده ماست

ایده و آرزوی تسهیل و گسترش آموزش بانوان،بزرگترین انگیزه ای بود که از ابتدای راه همراهم بود، شاید این ایده بود که باعث شد وارد دانشسرا شده و با چشم انداز ساخته شدن یک معلم زن، در جامعه پیرامون خود به ویژه جامعه بانوان اثر گذار باشم.

آرزویی که تاحدودزیادی تحقق یافته و امروز شاهدیم که موانع پیش روی تحصیل دختران برچیده شده وخوشبختانه خانواده ها مشوق تحصیل فرزندانشان شده اند.

در تمام این سالها گسترش ارتباط با اولیاء و کمک به حل مشکلات فی مابین خانواده و دانش آموز بخش عمده ای از دغدغه هایم در مدیریت مدرسه بود.

همین موضوع باعث می شد امور خیریه یکی از فعالیتهای جانبی و همیشگی من در جهت رفع مشکلات مادی دانش آموزان نیازمند با بهره گیری از کمک خیرین ارجمند باشد.

امروز بعد از قريب سی سال خدمت و بیش از پنجاه سال زندگی دربین مردم بندرلنگه، شهری که به آن تعلق داشته ودارم، خوشحالم که به هر گوشه ای نگاه میکنم اثری از خود، همکاران یا شاگردانم را میبینم.... دیدن محبت زایدالوصف دانش آموزان دیروز و مادران امروز بیش از هر چیز مرا تحت تاثیر قرار میدهد، لذا همواره سجده شکر به جای میاورم به درگاه خداوندی که اینچنین به من عنایت داشته است.

* چه نیازهایی برای جامعه امروز بانوان بندر لنگه می بینید؟

فکر میکنم وجود تشکل های فراگیر ومؤثر غیر دولتی بانوان در بندرلنگه میتواند راهکاری باشد برای بهره گرفتن از توانمندی های این قشر بزرگ جامعه.... متأسفانه گاهی فراموش می شود که خانواده رکن اصلی ساخته شدن جامعه است و عدم وجود این تشکلها متأسفانه به بهای نادیده گرفته شدن مهم‌ترین رکن خانواده یعنی مادران میتواند منشاء بسیاری از کاستی های امروزمان باشد.

*پیام شما به بانوان غرب هرمزگان...

آنچه امروز ازبانوان عزیز و مادران جوان تقاضا دارم حفظ تعادل میان کار وخانواده است. حضور بانوان در هر دوعرصه مهم و مؤثر است ، اما شرط موفقیت در هر دوعرصه حفظ تعادل و پرداختن به هر یک در جایگاه خود است.

تشکر میکنم از سرکار خانم سلیمی و سایت مروارید مهر انلاین که باهمت بلند خود به یاد بانوان غرب هرمزگان افتاده‌اند.

سئوالات و ایده شمایادآور خاطرات سالها قبل بود، زمانی که من وهمکارانم در کلاسهای تاریک، بدون هیچگونه وسایل خنک کننده با حداقل امکانات به عشق ساخته شدن جامعه ای بهتر گچ های سخت تر از سنگ را بر تخته های رنگ و رو رفته مدارس میفشردیم.

و قدم به قدم با دانش آموزان و اولیا حرکت کردیم تا بتوانیم در گسترش سوادآموزی و تعالی فرهنگی شهر و دیارمان نقش آفرین باشیم